Jeśli Twój kot ma niewydolność nerek, oznacza to, że jego nerki nie są już w stanie prawidłowo pracować. Nerki odgrywają w organizmie bardzo ważną rolę. Regulują nie tylko gospodarkę wodną, ale też usuwają toksyczne produkty przemiany materii i dbają o to, by ważne substancje pozostały we krwi.

Nerki mają ogromne rezerwy, co oznacza, że nawet uszkodzone nerki mogą bardzo dobrze wykonywać swoje zadania. Dopiero gdy ponad 70 procent nerek jest zniszczone, przestają one prawidłowo funkcjonować. Niewydolność nerek występuje u kotów bardzo często, szczególnie u kotów starszych. W uproszczeniu niewydolność nerek dzieli się na dwie kategorie: ostrą i przewlekłą. Leczenie i rokowanie w obu przypadkach bardzo się różnią – w tym artykule omawiamy postać ostrą.

Jak powstaje ostra niewydolność nerek u kotów?
Przy ostrej niewydolności nerek w bardzo krótkim czasie dochodzi do utraty dużej części ich funkcji. Ostra niewydolność nerek może mieć różne przyczyny. Dzieli się ją na trzy główne grupy: niewydolność przednerkową, nerkową i zanerkową. „Nerkowy” oznacza dotyczący nerki. Przyczyna leży więc przed nerką, w nerce lub za nerką. Przy przyczynach przednerkowych nerki często otrzymują zbyt mało krwi. Może to wynikać z odwodnienia lub niewydolności serca. Ponieważ nerki są słabiej ukrwione, dostają też mniej tlenu. W efekcie komórki nerek obumierają.

Nerkowa niewydolność nerek jest najczęściej wywoływana przez substancje toksyczne (np. płyn do chłodnic), infekcje i choroby o podłożu immunologicznym. Są to choroby, w których układ odpornościowy atakuje własny organizm. Powstają kompleksy immunologiczne, które utykają w nerce i sprawiają, że część nerki nie jest już (prawidłowo) ukrwiona.

Przy zanerkowej niewydolności nerek często dochodzi do zablokowania odpływu moczu. Najczęściej przyczyną jest piasek i/lub kamienie w pęcherzu.

Jak rozpoznać ostrą niewydolność nerek u mojego kota?
Koty z ostrą niewydolnością nerek często nagle ciężko chorują. Nerki są mocno obrzęknięte i bolesne. Z tego powodu Twój kot może mieć zaburzoną świadomość (nawet aż do śpiączki) i reagować silnym bólem przy dotyku, zwłaszcza brzucha. Kot może wymiotować, być osowiały i/lub przestać oddawać mocz. Jeśli mocz się pojawi, może być czerwony, mieć bardzo intensywny zapach i być mętny. Badając mocz, lekarz weterynarii może znaleźć w nim obumarłe komórki nerek. Zobaczy też kamienie lub piasek, jeśli to one są przyczyną ostrej niewydolności nerek.

Jak diagnozuje się ostrą niewydolność nerek u kotów?
Diagnozę stawia się po badaniu klinicznym, badaniu moczu i często badaniu krwi. Badanie krwi służy głównie ocenie ogólnego stanu kota oraz temu, czy konieczna jest hospitalizacja i leczenie w klinice, czy leczenie może odbywać się w domu. Dodatkowo lekarz może zdecydować się na badanie USG, aby zobrazować nerki.

Jak leczy się ostrą niewydolność nerek u kotów?
Pierwszym krokiem leczenia jest jak najszybsze usunięcie przyczyny. Należy odstawić wszystkie leki, które mogą szkodzić nerkom. Często kot dostaje kroplówkę, aby „rozruszać” nerki. W zależności od przyczyny może zostać wdrożone leczenie specjalistyczne, np. określone leki przy niewydolności serca albo specjalna karma przy piasku w pęcherzu.

Twój kot może wyzdrowieć z ostrej niewydolności nerek. W niektórych przypadkach funkcja nerek wraca w pełni, w innych tylko częściowo. Jak wspomniano, objawy pojawiają się dopiero wtedy, gdy uszkodzone jest 70 procent nerek. Dlatego nawet przy częściowym powrocie funkcji kot często nie odczuwa już skutków niewydolności nerek.

Powrót do zdrowia zależy od następujących czynników: czy można usunąć przyczynę ostrej niewydolności nerek? Czy Twój kot przetrwał pierwszy okres między powstaniem uszkodzenia a początkiem regeneracji? I wreszcie: czy uszkodzona jest struktura (zrąb) nerek? Jeśli nie, szansa na pełny powrót do zdrowia jest większa.