Robaki – często niewidoczne zagrożenie
Robaki to pasożyty wewnętrzne i częsty problem u naszych zwierząt domowych – bardzo łatwo się nimi zarazić. Czy wiesz na przykład, że jaja robaków można znaleźć właściwie wszędzie w Twoim otoczeniu? Na przykład w parkach, na ulicy i w piaskownicach. Tasiemce przenoszą pchły, a zjedzenie ptaka, ślimaka czy myszy również nie jest bez ryzyka. Może myślisz teraz: „mój zwierzak nie wychodzi na dwór, więc mnie to nie dotyczy”, ale niestety jaja robaków łatwo możesz przynieść do domu na butach lub ubraniu i w ten sposób zarazić swoje zwierzę. Krótko mówiąc, o zakażenie nietrudno.

Niestety robaki to niemal zawsze niewidoczny problem. Twój zwierzak połyka jaja robaków, które w organizmie rozwijają się w dorosłe robaki, a Ty w ogóle tego nie zauważasz. Dlatego znaczenie odrobaczania jest często niedoceniane. Dopiero gdy zwierzę jest bardzo mocno zarobaczone lub osłabione, staje się jasne, że chodzi o robaczycę. Ale i tu obowiązuje zasada: lepiej zapobiegać, niż leczyć. Ochrona przed pasożytami wewnętrznymi jest więc co najmniej tak samo ważna jak ochrona przed pasożytami zewnętrznymi.

Robaki w szczegółach
Po przeczytaniu tych informacji na pewno zastanawiasz się, jak właściwie wygląda robak. Dlatego przyjrzeliśmy się bliżej 2 rodzajom robaków, które występują najczęściej:

Nicień
Nicienie to duże, białe robaki o obłym, rurkowatym ciele. Najważniejszym nicieniem jest glista. To robak o grubości kilku milimetrów i długości około 15–35 centymetrów.

Tasiemiec
Tasiemce wyglądają jak długie, płaskie wstążki i mogą mieć od kilku milimetrów do nawet 2 metrów długości. Składają się z główki, szyjki i dużej liczby członów wypełnionych dziesiątkami jaj tasiemca. Gdy człony się odrywają, często można je znaleźć w okolicy odbytu, w sierści lub w postaci „ziarenek ryżu” na legowisku.

Niewidoczne, czy jednak nie?

U zdrowych dorosłych zwierząt zarobaczenie zwykle nie daje objawów. Ponieważ jednak zwierzęta te są nosicielami robaków, wydalają ich jaja z kałem. Stanowi to z kolei zagrożenie dla innych zwierząt, ale też dla ludzi. Przy silnym zarobaczeniu lub u osłabionych zwierząt mogą wystąpić następujące objawy:

• Wymiotowanie robakami lub robaki w kale

• Chudnięcie i/lub opóźniony wzrost

• Anemia

• Matowa sierść

• Obniżona odporność

• Podrażnienie odbytu (np. „saneczkowanie”) – u psa

• Wymioty

• Biegunka lub przeciwnie – zaparcia

• Kaszel, zgony (głównie u młodych zwierząt) – u psa

Szkodliwe dla mojego zwierzaka – a co ze mną?
Ludzie zwykle nie chorują z powodu zarażenia robakami, ale jeśli już do tego dojdzie, skutki mogą być poważne. Larwy robaków mogą bowiem przemieszczać się np. do oczu, płuc i skóry i tam wyrządzać szkody.

Szczególnie narażone na przypadkowe połknięcie jaj są dzieci – po kontakcie z zanieczyszczoną ziemią lub bliskim kontakcie ze zwierzętami.

Dzieci ze skłonnością do alergii lub astmy mogą po zarażeniu larwami glisty mieć nasilone objawy astmy lub alergii. (1)

Jak zapobiegać robakom – porady

• Higiena osobista: myj ręce wodą z mydłem po głaskaniu, karmieniu, przytulaniu lub innym kontakcie ze zwierzętami, ich legowiskiem czy odchodami. Pamiętaj o tym także po zabawie na dworze lub pracy w ogrodzie. Utrzymuj krótkie paznokcie, by pod nimi nie zostawały resztki brudu.

• Ogranicz ryzyko zakażenia zwierzęcia przez pokarm. Uważaj więc z podawaniem surowego mięsa.

• Otoczenie: codziennie sprzątaj odchody po psie i wyrzucaj je do kosza. Na spacery zawsze zabieraj woreczek na psie odchody. Regularnie czyść kuwetę i wyrzucaj odchody do kosza.

• Kontrola: regularnie sprawdzaj, czy w kale nie ma robaków. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem weterynarii.

• Nie jedz niemytych owoców leśnych – mogą być zanieczyszczone jajami robaków.

• Dzieci: uważaj na kontakt z potencjalnie niehigienicznym otoczeniem. Przykrywaj piaskownice i nie dopuszczaj, by wchodziły do nich zwierzęta.

• Chroń swojego zwierzaka przed pchłami: pchły mogą przenosić tasiemce. Jeśli Twój zwierzak ma pchły, podaj mu też środek na tasiemce.

• Unikaj kontaktu z wałęsającymi się psami, kotami i lisami.

Poza powyższymi środkami bardzo ważne jest też regularne odrobaczanie zwierzęcia. Niezależna organizacja ESCCAP zaleca robić to co najmniej 4 razy w roku.

1: Aspects of Toxocara epidemiology in The Netherlands, Overgaauw P., Sept 1997