Funkcjonalny, dobrze zbudowany koń ma przewagę pod względem zdrowia, długowieczności i przyjemności z jazdy. Im lepiej bowiem ciało konia jest dopasowane do tego, czego się od niego wymaga, tym łatwiej koń może wykonać to, o co jest proszony. Ocena do księgi stadnej KWPN to najlepsza okazja, by dowiedzieć się wszystkiego o pokroju Twojego konia.

Może się też zdarzyć, że masz w stajni klacz, od której w przyszłości chciałbyś odchować źrebię. Wtedy dobrze jest znać jej mocne i słabe strony pod względem pokroju. Dzięki temu możesz dobrze przygotować się do wyboru ogiera. Konia można zgłosić do oceny do księgi stadnej od roku, w którym kończy trzy lata.

Dlatego bardzo przydatne jest posiadanie swego rodzaju „planu” Twojego konia, dzięki któremu dowiesz się więcej o jego pokroju. Podczas oceny do księgi stadnej KWPN komisja złożona z inspektorów KWPN dokonuje wstępnej oceny cech konia za pomocą tzw. „liniowego formularza oceny”. Formularz ten składa się z dwóch części, w praktyce nazywanych także „dolną belką” i „górną belką”. Dolna belka obejmuje dużą liczbę cech pokroju, ruchu oraz – jeśli dotyczy – cech skokowych, co pozwala na szczegółowy opis konia. Dopiero gdy każda cecha zostanie z osobna zaobserwowana i opisana w dolnej belce, następuje ocena konia jako całości. Wyraża ją górna belka, w której przyznawane są punkty za ogólny pokrój i poszczególne chody. Dzięki temu wiesz dokładnie, gdzie leżą mocne i słabsze strony Twojego konia.

Podczas oceny do księgi stadnej można też zdobyć predykaty. Aby wziąć udział w ocenie, a następnie ewentualnie kwalifikować się do predykatów, Twój koń musi spełniać różne kryteria. Zostały one w prosty sposób przedstawione na poniższych grafikach. KWPN wyróżnia cztery kierunki hodowlane: konie skokowe, ujeżdżeniowe, konie typu Gelderland (Gelderse) oraz konie zaprzęgowe Tuigpaard. Kryteria różnią się nieco w zależności od kierunku hodowlanego, dlatego widzisz cztery grafiki.