Pododermatitis to zapalenie skóry stóp królika. Zwykle rozwija się na piętach, dlatego nazywa się je też „sore hocks” (obolałe pięty). Schorzenie najczęściej dotyczy tylnych łap, ale może też występować na przednich. Często chore są obie tylne łapy jednocześnie, a tylko w nielicznych przypadkach uszkodzona jest jedna tylna łapa.

Jak powstaje pododermatitis u królików?
Pododermatitis rozwija się z drobnych ran na spodzie łap. Najczęściej widać je na tylnych łapach. Najpierw ściera się sierść i pojawiają się łyse pięty. Gdy sierść znika, odsłania się wrażliwa skóra. Nie jest już chroniona przez sierść, więc łatwiej ulega uszkodzeniu. Gdy pojawiają się rany, Twój królik zaczyna mniej się ruszać. Siedzi we własnym moczu, który dodatkowo podrażnia rany. W ten sposób rany nie mogą się dobrze goić, a królik wpada w błędne koło. Może dojść nawet do tego, że rany sięgają kości.

Jedną z najważniejszych przyczyn pododermatitis jest nacisk. Chorują na nie zwłaszcza duże króliki, króliki z nadwagą i króliki, które często tupią. Na pododermatitis bardziej podatne są też króliki rasy Rex, ponieważ ich łapy są słabiej owłosione niż łapy innych królików.

Jaka jest przyczyna pododermatitis u królików?
Jak wspomnieliśmy, nacisk jest jednym z najważniejszych czynników prowadzących do pododermatitis. Rolę mogą jednak odgrywać też inne czynniki. Zbyt szorstkie i/lub wilgotne podłoże również może prowadzić do pododermatitis, nawet jeśli Twój królik nie ma nadwagi i nie tupie zbyt często. Do pododermatitis może prowadzić też zbyt mała ilość ruchu. Niestety niektóre króliki wciąż trzymane są na podłodze z prętów – takie podłoże również bardzo szkodzi łapom i może dość szybko doprowadzić do pododermatitis.

Jak rozpoznać pododermatitis u mojego królika?
Królik z pododermatitis niechętnie staje na tylnych łapach. Twój królik nie będzie więc chciał się ruszać, a jeśli już się porusza, robi to z dużym trudem. Jeśli chora jest tylko jedna łapa, Twój królik będzie utykał lub kulał.

Możesz też zauważyć, że tylne łapy są słabiej owłosione. Gdy pojawią się rany, łatwo je dostrzeżesz – wystarczy podnieść królika i obejrzeć spód tylnych łap.

Jak leczy się pododermatitis u królików?
Rany należy leczyć jak najszybciej, na przykład dezynfekując je preparatem Betadine i smarując następnie np. maścią z miodem (Vetramil). Jeśli rany są poważniejsze lub Twój królik nie wraca do zdrowia, lepiej odwiedzić weterynarza.

To, jak dobrze Twój królik wyzdrowieje z pododermatitis, zależy w dużej mierze od stopnia zaawansowania choroby. W wielu przypadkach leczenie nie jest łatwe i trwa długo, zanim królik całkowicie wróci do zdrowia. W niektórych przypadkach można rozważyć amputację łapy, choć u królika nie zawsze jest to proste.

W łagodniejszych przypadkach lub gdy problem zostanie wcześnie zauważony, często można osiągnąć więcej. Stanowi zapalnemu często towarzyszy infekcja bakteryjna, dlatego antybiotyki są prawie zawsze potrzebne. Leczenie jest zawsze miejscowe. Rany należy smarować maścią z lekami przeciwzapalnymi i antybiotykiem. W razie potrzeby łapy można zabandażować. Bardzo ważne jest przy tym, aby nie powstawał nacisk na rany. Opatrunek musi więc umożliwiać wycięcie otworu w miejscu rany, tak aby nie było nacisku. Łapy należy regularnie smarować, a opatrunek zmieniać mniej więcej co 5 dni. Leczenie trzeba kontynuować tak długo, aż łapy całkowicie się zagoją. Trudno określić, jak długo to potrwa – zależy to od stopnia zaawansowania ran. W niektórych przypadkach królikowi może być przyjemniej, jeśli wyłożysz podłoże miękkimi ręcznikami.

Króliki z nadwagą muszą schudnąć, aby problem nie powrócił.

Jak zapobiegać pododermatitis u królików?
Pododermatitis łatwo uniknąć, na przykład pilnując, aby Twój królik nie przytył. Tupanie jest często oznaką niezadowolenia – spróbuj ustalić, dlaczego Twój królik tupie. Może nie odpowiada mu klatka? Zadbaj też o to, aby Twój królik miał wystarczająco dużo ruchu. Bardzo ważne jest również odpowiednie podłoże. Szorstkie i/lub mokre podłoże szybciej prowadzi do pododermatitis. Regularnie sprzątaj więc klatkę i dbaj o to, aby ściółka była wystarczająco gruba.

Gdy Twój królik wyzdrowieje z pododermatitis, możesz na przykład założyć mu na łapy skarpetki dla niemowląt. Po wyleczeniu skóra nadal pozostaje wrażliwa, a jej ochrona pomaga zapobiec nawrotom. Króliki, które raz przeszły pododermatitis, pozostają na nie podatne przez całe życie.