Świerzb u świnki morskiej wywołuje roztocz świerzbowy. Z grubsza wyróżnia się dwa rodzaje roztoczy: roztocza drążące i niedrążące. Najczęściej występującym roztoczem u świnek morskich jest Trixacarus caviae (roztocz drążący). Oznacza to, że roztocz drąży w skórze Twojej świnki morskiej niewielki tunel i w nim się osiedla. Ponieważ roztocza drążą w skórze, szybciej wywołują poważniejsze problemy niż roztocza niedrążące.

Jakie są objawy świerzbu u świnek morskich?
Roztocza bytują w sierści Twojej świnki morskiej i drążą skórę. Wskutek tego drążenia na skórze powstają rany. Pojawiają się one głównie na głowie, karku i barkach, ale mogą też występować na udach, grzbiecie i brzuchu. Drążenie wywołuje także świąd, a z jego powodu świnki morskie ocierają się, drapią i gryzą. W efekcie powstają łyse placki i większe rany. Ponadto skóra się pogrubia i tworzą się strupy. Często pojawia się też ropa. Świnki morskie czasem czują się bardzo chore i mniej chętnie jedzą. Do tego odczuwają bardzo silny świąd, a Twoja świnka może niezwykle gwałtownie reagować na dotyk, czasem nawet atakiem padaczkowym. Jeśli Twoja świnka morska ma atak padaczkowy, zawsze bierz pod uwagę roztocza.

Jak diagnozuje się świerzb?
Na podstawie tego, co opowiesz, i tego, co zobaczy, lekarz weterynarii może podejrzewać roztocza. Następnie musi pobrać zeskrobinę ze skóry Twojej świnki morskiej. Dla Ciebie może to wyglądać groźnie, ale dla świnki wcale takie nie jest. Ponieważ roztocza drążą skórę, lekarz weterynarii musi wykonać tzw. „głęboką zeskrobinę” – oznacza to, że małą łyżeczką usuwa nieco powierzchownych komórek skóry, aż pojawi się krew. Te ranki są porównywalne z naszymi otarciami i bardzo szybko się goją. Zeskrobinę trzeba obejrzeć pod mikroskopem, ponieważ roztocza są zbyt małe, by dostrzec je gołym okiem. Dopiero gdy lekarz weterynarii zobaczy pod mikroskopem roztocza (lub ich jaja), można z pewnością stwierdzić, że Twoja świnka morska ma świerzb.

W bardzo rzadkich przypadkach Twoja świnka morska może wymagać uśpienia (znieczulenia) przed pobraniem zeskrobiny. Wynika to z tego, że świnki morskie mogą dostać skurczów ze świądu podczas pobierania zeskrobiny. Nie jest to konieczne u każdej świnki i lekarz weterynarii musi ocenić to na miejscu.

Skąd moja świnka morska ma świerzb?
Świnki morskie zarażają się przez bezpośredni kontakt z innymi świnkami. Może do tego dojść w sklepie, ale też u hodowcy. Świnki morskie prawdopodobnie mogą się też zarazić przez siano, w którym znajdują się roztocza. Roztocza mogą bardzo długo pozostawać niezauważone w sierści Twojej świnki.

Co mogę zrobić ze świerzbem u mojej świnki morskiej?
Trudno powiedzieć, jak dokładnie Twoja świnka morska zaraziła się roztoczami. Zwykle zaleca się wymianę siana na świeże. Zalecane jest też wyczyszczenie i zdezynfekowanie klatki Twojej świnki.

Dostępne są również pipety, których zawartość wyciskasz na kark świnki morskiej. Stosujesz 1 pipetę, a po 14 dniach kolejną 1 pipetę; w niektórych przypadkach konieczne jest trzecie podanie (14 dni po poprzednim). Pamiętaj, by nigdy nie stosować częściej! Zbyt wysoka dawka może być bardzo niebezpieczna dla Twojej świnki morskiej. Takie pipety znajdziesz w sklepie zoologicznym, na przykład marki Beaphar.

Jeśli strupy są bardzo nasilone, lekarz weterynarii może ewentualnie przepisać maść, którą smarujesz rany przy uchu i/lub oku. Te maści nie są zarejestrowane do stosowania u świnek morskich, dlatego zawsze stosuj je wyłącznie w porozumieniu z lekarzem weterynarii.

Jak zapobiec zarażeniu świerzbem moich innych świnek morskich/zwierząt?
Świnki morskie mieszkające razem najpewniej już się nawzajem zaraziły. Dlatego warto leczyć wszystkie Twoje świnki, gdy tylko u jednej stwierdzi się roztocza świerzbowe. Inne zwierzęta domowe nie mogą zarazić się Trixacarus caviae. Jeśli inne zwierzęta mają objawy przypominające świerzb, najlepiej udać się do lekarza weterynarii po rzetelną diagnozę!